المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

258

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

و نان داد ، پس تو با ما بيا تا برويم و بعضى از عائلهء او را بياوريم بلكه نيازمندى او را تخفيف داده باشيم . عباس در جواب رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله گفت : اى برادرزاده پيش‌بينى بسيار خوبى كردى ، براى من هم صواب دارد ، به خدا قسم كه مرا براى بخشش و رسيدگى بقوم و خويش بيدار و هشيار كردى . آنگاه با يكديگر نزد ابو طالب آمدند ، به طرز نيكوئى با او صحبت كردند و گفتند : حقا كه تو سوابق پسنديده و منقبتهائى دارى كه قابل انكار نيستند . تواصل و ريشهء پدران بزرگوار هستى ، جوانمردى و بخشش براى تو جمع و مطيع شده ، ما نميتوانيم بصفات تو نائل شويم ، در اين سال قحط و خشكه‌سالى نانخوار تو زياد است ، ما ناچاريم كه بعضى از نانخواران ترا سبك نمائيم تا اين سختى از مردم بر طرف گردد ، حضرت ابو طالب گفت : ( من حرفى ندارم ) ولى عقيل و طالب را براى من بگذاريد و اختيار باقى اطفال كوچك با شما باشد ، آنگاه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله على را و عباس جعفر را برگرفتند . رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله از آن وقت ببعد عهده‌دار على عليه السّلام گرديد و خود آن حضرت شخصا متصدى غذا و تعليم امير المؤمنين بود ، على عليه السّلام دو سال قبل از آنكه نبوّت پيغمبر خدا صلى اللّه عليه و آله ظاهر شود با رسول خدا نماز ميخواند . جريان وقت ظهور نبوّت تا موقعى كه رسول اللّه در گذشت و قصهء غدير خم و غير آنها همان است كه مشهور و معروفست و دربارهء آنها روايت و قصصى نقل شده كه ما قسمتى از آنها را ذكر كرديم .